RSSFaceBook

Trawy ozdobne niebieskie

Panicum virgatum 'Heavy Metal'To propozycja dla tych, którzy pragną pobawić się barwami. Lubią spokój, elegancję ale chcą odmiany od klasycznej zieleni. Cenią tonacje zimne, trochę odpychające ale też i magnetyzujące.
Klasyk(!) powiedział – koń jaki jest, każdy widzi.

Podobnie z kolorem. Ten niebieski może być: szaro - zielony, szaro - niebieski, niebiesko - szary, niebiesko - zielony itd. Gama odcieni różniących się intensywnością.

Nasycenie liści barwą w pewnym stopniu zmienia się podczas sezonu wegetacyjnego. Na jego intensywność największy wpływ ma nasłonecznienie. Minimalne ocienienie sąsiadującej roślinności może już zmienić kolorystykę. Niewielkie znaczenie ma też gleba - głównie jej odczyn. Dlatego tak trudne jest rozpoznawanie, np. kultywarów kostrzew - "niebieskich traw", które nieznacznie różnią się tonami. Tą chwytliwą nazwę „wylansował” serwis Allegro. Jest ona typowym produktem marketingowym, mającym zachęcać do kupna nasion (zazwyczaj) kostrzewy sinej (Festuca glauca). Pod tym określeniem zaczęły funkcjonować nie tylko różne kostrzewy, ale też i inne gatunki. Jako, że jest ich niemało, a budzą zainteresowanie, czas uporządkowanie i usystematyzowanie wiedzy.Leymus arenarius

Grupa ta nie wyróżnia się obfitością dużych traw. Za największą należy uznać około 3 m, niebieskawo - zielonkawą odmianę 'Macrophylla' lasecznicy trzcinowatej (Arundo donax). Co najmniej o metr mniejsze są niektóre prosa rózgowate (Panicum virgatum), średnio dorastające do 1,5 m. Można wybierać w kultywarach od 0,8 m do 2 m - 'Cardinal', 'Heavy Metal', 'Prairie Sky', 'Dallas Blues', 'Cloud Nine', 'Blue Tower'. Przez dość długi czas obowiązywała reguła, że osobniki w „błękitach” jesienią ładnie żółkną ale obecnie zasadą jest brak zasad :). 'Cardinal' np. przebarwia się w fioletach.
Zbliżony wielkością amerykański „król traw” – palczatka Gerarda (Andropogon gerardii) polskim ogrodnikom jest praktycznie nieznany. To trawa szalenie zmienna, choć ewidentnie niebieskawe odmiany nie są u niej normą (np. 'Sentinel'). Andropogon hallii praktycznie jest zawsze błękitnawy. Podczas kwitnienia interesująco kontrastują z liśćmi jego żółtawe łodygi. Inna sprawą jest, że gatunki te mieszają się ze sobą. Dokładne ustalenie przynależności kultywarów wymagałoby badań genetycznych. Autor wyselekcjonował np. niezbyt wysoką odmianę nazwaną 'Sky Dust', przechodzącą jesienią w róże i fiolety, która na pewno jest palczatką. Reszta pozostaje sferą domniemywań.
Kolejny, duży gatunek, trawa indiańska (Sorghastrum nutans), z wolna zaczyna gościć w kompozycjach. Generalnie jest szaro - niebieskawy, najczęściej można go kupić pod nazwą 'Indian Steel'. Jest to selekt rozmnażany z nasion, o ulistnieniu niebieskawo - zielonym. Jesienią nie jest jakoś szczególnie barwny. Schizachyrium scopariumZbliżony wielkością 'Bluebird' jest bardziej wyprostowany i niebieskawy. Niewiele wyższy (1,8 m) 'Sioux Blue' - metalicznie niebieski.
Wydmuchrzyca piaskowa (Elymus arenarius) to około metrowa popularna trawa z wydm. Ma liczne plusy – ładną kolorystykę, wczesne odbijanie po zimie, znoszenie braku wody i marnych gleb. Niestety jest bardzo ekspansywna, co ogranicza jej zastosowanie do jednogatunkowych nasadzeń – np. na wzniesieniach lub w pojemnikach. W razie potrzeby można również sięgnąć po podobny ale wyższy gatunek Leymus racemosus. Pewne nadzieje autor wiązał z ich krewniaczką - Elymus magellanicus, która jest kępowa. Rewelacyjnie wybarwiona, ale gdzie jej do witalności poprzedniczek.
Kolejny wydmowy, ale amerykański, gatunek to Ammophila breviligulata. Szaro-zielony, ładniejszy od rodzimej piaskownicy zwyczajnej (Ammophila arenaria).
W odcieniach niebieskości prezentują swój urok niektóre sity: siny (Juncus inflexus), niekiedy sprzedawany pod nazwą 'Blue Arrow', i Juncus patens 'Carman's Gray'. Ten drugi jest wrażliwszy i może niekiedy podmarzać. Mają ciekawy jeżowaty pokrój ale rzadko są wykorzystywane w ogrodach. Teoretycznie wilgociolubne, świetnie rosną na przeciętnie nawodnionych glebach.
Seslerie są także nastroszone ale mniej uporządkowane. Charakteryzują się najczęściej dwubarwnymi liśćmi, zwykle z jednej strony zielonkawymi a z drugiej bardziej niebieskawymi. W ogrodach dość często można znaleźć niziutką seslerię błotną (Sesleria caerulea). Wyższe, warte podziwiania to sesleria błyszcząca (Sesleria nitida) czy sesleria Sadlera (Sesleria sadleriana). Wszystkie są zimozielone i kwitną wczesną wiosną ciemnymi „kotkami” jeszcze przed rozwojem nowych liści. Festuca glauca
Owies wieczniezielony (Helictotrichon sempervirens) jest podstawowa rośliną z tej grupy kolorystycznej. Pokrojem podobny do kostrzew ale większy. Bardzo ładny, szybko rosnący ale zdarza się, że atakują go rdze. Sporą odpornością na te grzyby wykazuje się kultywar 'Sapphiresprudel'. Autor miał posadzoną obok siebie tę odmianę i inny rzadki gatunek owsa - Helictotrichon parlatorei. Pierwszy odchorował, drugi nie przeżył zainfekowany przez rdze.
Palczatka miotlasta (Schizachyrium scoparium), osiągająca około 1 m, zwykle jest sprzedawana w niebieskawej tonacji jako 'Prairie Blues'. Sadzonki są jednak zróżnicowane w odcieniach bo głównie rozmnażane z nasion. Najpopularniejsza odmiana (jednolita) to the 'The Blues'. Autorowi udało się wyselekcjonować kolejne warte uwagi – 'Powdery Blue' i 'Blue Fog'. Zwłaszcza ta ostatnia urzeka energetyczną jasnością z fioletowymi refleksami. Jesienią ich liście przybierają tony ostrego różu.
Eragrostis eliotii to piękny, błękitnawy mop. Rozmnażany w Polsce z nasion, więc dostępny bez problemu. Niestety zwykle nie zimuje w gruncie.

Kostrzewy są najbardziej związane z tematem opracowania. Prym wiodą kultywary kostrzewy sinej (Festuca glauca) tworzące okrągłe jeżyki o wysokości 20 - 40 cm. Jest ona niesamowicie zmienna. W wyniku ostrej selekcji wyodrębniono dużo odmian, różniących się przede wszystkim odcieniami niebieskości, rzadziej wielkością. Najwartościowsze z nich to 'Elijah Blue', 'Intense Blue', 'Blauglut', 'Bergsilber', 'Auslese', 'Azurit', 'Eisvogel', 'Uchte', 'Zwergkönig', Harz'. Spotkać też można masę selektów nienazwanych. Sesleria caeruleaZdaniem autora sens ma stosowanie 2 - 3 kultywarów, powiedzmy niższego i wyższego. Różnice w odcieniach są minimalne i możliwe do wychwycenia tylko przez znawców tematu.
Rodzima kostrzewa walezyjska (Festuca valesiaca) ma dwie błękitnawe odmiany - 'Glaucantha' i 'Silbersee'. Zwłaszcza ta ostatnia jest interesująca, bo niziutka. Inne gatunki warte uwagi to, np. Festuca punctoria (o sztywnych, wręcz kłujących liściach), kostrzewa blada (Festuca pallens), Festuca eskia, Festuca glacialis.
Szczotlicha siwa (Corynephorus canescens), naturalnie porastająca skrajnie suche siedliska, bywa często mylona z kostrzewami. Prezentuje się atrakcyjnie - idealnie okrągły jeżyk w niebiesko - zielonkawej kolorystyce. W sprzedaży jest odmiana 'Spiky Blue' (rozmnażana z nasion), ale co za problem wybrać się na jakiś ugór i nakopać ładnych siewek?
Strzęplica sina (Koeleria glauca), a zwłaszcza jej najnowsza odmiana - 'Minima' wygląda wdzięcznie i zachęcająco. W ofertach szkółek jest jeszcze jeden kultywar - 'Coolio', ale autor nie zauważył jakiś diametralnych różnic wyodrębniających go z gatunku. Rośliny te na pierwszy rzut oka można rozpoznać podczas kwitnienia. Posadzone w większych grupach, z charakterystycznie szczotkowato wzniesionymi kwiatostanami, dodają niepowtarzalnego kolorytu rabatom.
Niebieskawe turzyce są nieliczne i niewielkie. Zdecydowanie najbardziej interesująca jest Carex glaucodea o lekko wstążkowatych liściach. Dwa kolejne gatunki są krajowe i ekspansywne. Turzyca sina (Carex flacca) toleruje suche siedliska. Wprost przeciwne stanowiska preferuje turzyca prosowa (Carex panicea).

Niebieskawe rośliny najczęściej znoszą gorsze gleby i są odporne na susze. W wypadku traw ozdobnych zazwyczaj ta zasada się sprawdza. Oczywiście nie można generalizować, bo są odstępstwa od tej reguły, ale w dużej mierze to właściwa opinia. Mając skrawek marnej ziemi i tzw. „patelnię” (pełne nasłonecznienie) warto najpierw szukać rozwiązań w tej grupie. Jednobarwne ogrody są ładne i modne, więc nie ma przeszkód by pozostać wyłącznie w tej kolorystyce. Zaledwie 4 gatunkowe założenie – Panicum virgatum 'Prairie Sky', Sesleria nitida, Schizachyrium scoparium 'Blue Fog' i Festuca glauca 'Elijah Blue' będzie zdobiło przez cały sezon, z fajerwerkami wiosennymi (jeże kostrzew, kwitnienie seslerii), letnimi (urokliwe wiechy prosa), jesiennymi (ostre róże palczatki) i zimowymi (żółcie prosa, zieleń zimozielonych jeży kostrzew i seslerii). Takich kompozycji można stworzyć wiele. W trawach jest magia!

Zaintersowanych zakupieniem niebieskich traw zapraszamy do SKLEPU INTERNETOWEGO Firmy Zielona Trawa. Chętnie doradzimy w zakupach oraz zaaranżowaniu roślin. Możemy także Państwu dostarczyć trawy na miejsce naszym transportem jak również je posadzić. Prosimy o kontakt:

mail: Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie obsługi JavaScript.

tel:    518902292 (Mariusz), 883682129 (Bella)


 

 

 

 

 

 

 

Nie masz uprawnień do komentowania