RSSFaceBook

Trawy ozdobne zielone

Agrostis stoloniferaKażda roślina jest zielona, nawet jeśli na pierwszy rzut oka inne barwy przeważają. To „oczywista oczywistość”. Ale są takie zielone „bardziej”, wybitnie zielone, urzekające zielenią...
Kolor ten to to standard, norma, codzienność.

Nie zawsze doceniany. Wyróżnia się krzykliwość i pstrokatość. Ciapki, paski, smugi itd. Takie cechy bywają przydatne, ale w formie akcentów. Budując najbliższe otoczenie warto pamiętać, że wypoczynek zapewnia spokój, harmonia i elegancja nasadzeń a nie nagromadzenie ozdobników powodujących oczopląs :)

Analizując „zieleń” pod kątem oddziaływania barwą trzeba uznać ją za kolor zimny. Oczywiście trawy, w większości byliny, wysycenie liści mają zmienne w trakcie sezonu i ta pierwsza wersja, wczesnowiosenna, bywa odrobinę cieplejsza, ale co do zasady wątpliwości nie ma.

Barwa jest tylko "składową" całości. Atrakcyjna roślina musi mieć jakieś inne „coś”, dodatkowy „smaczek” - np. zaskakujący kwiatostan, piękny pokrój, okazałe rozmiary itp. W dobie obecnych trendów ogrodowych jest to wręcz konieczność. Ładne, zielone liście może nie są to powszechnie akceptowana zaletą, ale "podane" z atrakcyjnymi dodatkami są w stanie fascynować i urzekać.

Miscanthus 'Gracillimus'Okazałe trawy zawsze budzą zainteresowanie. Ta pierwsza jest przewrotna, bo i mała i duża.
Mowa o mietlicy rozłogowej (Agrostis stolonifera). W naturze się płoży i nie zwraca uwagi. Wyniesiona lub podwieszona tworzy długaśne, ciemnozielone kurtyny. Traktowana, nie wiadomo czemu, jako roślina wyłącznie do pojemników. Autor zwraca uwagę, że jako wilgociolubna powinna być stosowana przede wszystkim w aranżacjach z wodą. Zwłaszcza do zmiękczania surowości i monumentalizmu budowli kamiennych, np. murów, grot po których płyną czy ściekają mokre strużki.
Trzcinnik ostrokwiatowy (Calamagrostis acutiflora) 'Karl Foerster' to jedna z najczęściej stosowanych traw. Zestawienie ciemnej zieleni i słupowatego pokroju wyraziście odcina go od otoczenia. Mniejszy trzcinnik krótkowłosy (Calamagrostis brachytricha) raczej zwraca uwagę okazałym kwiatostanem ale liście też ma ładne.
Proso rózgowate (Panicum virgatum) cenione jest zazwyczaj z powodu perełek w kwiatostanach lub czerwonych przebarwień na liściach. Strzelistym pokrojem i piękną zielenią urzeka odmiana 'Northwind'.
Wyprostowane, prosto wzniesione rurki wyróżniają oczerety: jeziorny (Schoenoplectus lacustris) i, odrobinę mniejszy, Tabernaemontana (Schoenoplectus tabernaemontani). Rośliny charakterystyczne, inne, ale wilgociolubne. Carex paniculata
Też wodolubna choć kępowa jest turzyca prosowata (Carex paniculata). Autora zachwyciła w naturalnym środowisku, gdzie tworzyła okazałe, urzekające fontanny. Powinna częściej zdobić oczka wodne czy strumyki.
Sitowie leśne (Scirpus sylvaticus) to kolejna perełka z takich siedlisk. Roślina sporawa, ekspansywna, przypominająca wyglądem popularne „papirusy". Autor tylko raz widział ją w zamierzonej aranżacji.
Przekleństwem tej i innych wspomnianych traw jest to, że wyglądają świetnie w większych plamach. „Śmietnikowe” tendencje do umajania niekiedy fantastycznie zaprojektowanych zbiorników kilkunastoma, całkowicie innymi roślinami, rażą sztucznością i wołają o pomstę do nieba.
Szarobrudek syberyjski (Spodipogon sibiricus) przybiera kształt dużej kulki. Nie sposób nie zwrócić na niego uwagi. Cieszy oczy i świeża zielenią i pomarańczowymi przebarwieniami jesienią.
Miskanty (Miscanthus) to najpopularniejsze obecnie trawy. Zachwyt wzbudzają zwłaszcza ich kwiatostany ale jest grupa odmian o bardzo atrakcyjnych liściach, np. 'Silberfeder', 'No 37' czy  'Gracillimus'. Deschampsia caespitosa 'Goldtau'
Bambusy. Autorowi podobają się te kępowe, bardziej niepozorne, drobnolistne, np. Fargesia nitida czy Fargesia murielae. Niemniej prawie wszystkie gatunki mają ładny kolor ulistnienia, często z połyskiem.

Imperata cylindrica rozpoczyna grupę średniaków. Jest świeżo zielona, wyprostowana i ekspansywna. Jesienią przybiera ciepłe odcienie żółci, pomarańczu i czerwieni. Większość odmian piórkówki japońskiej (Pennisetum alopecuroides) jest szarozielona. Ładniejsze, bo żywsze kolorystycznie, są kultywary zaliczane do var. viridescens. Zwłaszcza 'Moudry' i 'Black Beauty'. Praktyczne zastosowanie ma ten drugi, bo obficie kwitnie purpurowo - czarnymi kotkami.
Śmiałek darniowy (Deschampsia caespitosa) tworzy ciemnozielonego, ładnego jeża, od początku lata przykrytego chmurą delikatnych kwiatostanów. Odmian ma bez liku, różnią się wysokością, kolorem wiech i terminem kwitnienia. Jest bardzo wcześnie atrakcyjny, więc choćby z tego punktu widzenia należy mu się przyjrzeć z uwagą. Powinien trafiać na rabaty w dużo większej ilości niż do tej pory. Rozsądne wydaje się uzyskiwanie kontrastu wysokościowego między osobnikami, np. dużymi 'Schottland' i o połowę mniejszymi 'Goldtau'. Autor wyselekcjonował niewielki kultywar różniący się pokrojem - „płaczący” - 'Green Fountain'. 

Brachypodium sylvaticum

Pozwoli na ciekawe ożywianie nastroszonych plam złożonych z innych selektów.
Kostrzewa olbrzymia (Festuca gigantea) zazwyczaj lekko przekracza wysokość kolan. Jej atuty to przepiękny fontannowy kształt i ciemnozielone, błyszczące liście.
Sit rozpierzchły (Juncus effusus) nigdy nie cieszył się uznaniem. Jest chyba zbyt swojski. Nielicznych wielbicieli urzeka zarówno tonacją jak i charakterystycznym jeżem złożonym szydlasto zakończonych rurek.
Kosmatka śnieżna (Luzula nivea) jest zmienna kolorystycznie. Ładne, ciemno zielone liście kontrastujące z bielą kwiatostanów to cechy charakterystyczne nowego selektu autora 'Green and White'. Z odmian obecnych na rynku, choć rzadkich w nasadzeniach, podobać się może 'Schattenkind'.
Średniej wielkości turzyce, np. zwisła (Carex pendula), Graya (Carex grayi), leśna (Carex sylvatica) mają zbliżona barwę. Odróżnia je wysokość, kształt liści i kwiatostanów. Największe wrażenie, głównie z powodu rozmiarów, wywiera ta pierwsza. Jaśniejsze są: turzyca nibyciborowata (Carex pseudocyperus) i Carex lurida,
Trzęślica modra (Molinia caerulea) to krajowa trawa wilgotnych łąk. Wyselekcjonowano z niej masę odmian, zazwyczaj różniących się pokrojem i wysokością a nie tonacjami zieleni. Ewidentnie wyprostowana jest 'Moorhexe' a zdecydowanie fontannowa – 'Edith Didszus'.
Sesleria tatraeDrżączka średnia (Briza media) kiedyś często gościła w babcinych ogródkach. Dziś takie kolorowe zagonki są w niełasce więc i ona poszła w zapomnienie. A szkoda bo oprócz charakterystycznych kwiatostanów cechuje ją ładna, żywa kolorystyka kępki liści.
Seslerie mają zazwyczaj dwukolorowe liście. Rodzimy gatunek sesleria tarzańska (Sesleria tatrae) wybija się z nich świeżą zielenią i wczesnym kwitnieniem.

Fontannowa Hakonechloa macra nie jest ceniona w podstawowej wersji. Utarło się, ze szkodą dla tej pięknej rośliny, że w tym gatunku szuka się jaskrawszych barw.

Zielone kostrzewy są zdecydowanie mniej popularne niż te niebieskawe. Warto spojrzeć z uwagą np. na nitkowatą (Festuca filiformis) czy owczą (Festuca ovina). Świetnie prezentują się tam, gdzie słońce dociera z trudem. Są wtedy zazwyczaj milsze wizualnie, mniej najeżone. Tego warunku nie spełnia kostrzewa niedźwiedzie futro (Festuca scoparia) 'Pic Carlit' ale jej igiełki są tak krótkie, ze nie maja prawa się przewieszać.

Carex digitata

Z uwagą należałoby przyjrzeć się gromadce małych turzyc, głównie krajowych. Jest ich sporo - pagórkowa (Carex montana), cienista (Carex umbrosa), palczasta (Carex digitata), ptasie łapki (Carex ornithopoda), żółta (Carex flava), wczesna (Carex humilis), gwiazdkowata (Carex echinata) wraz z odmianą 'Long Hair', wiosena (Carex careophyllea) 'The Beatles', palmowa (Carex muskingumensis) 'Little Midge', szerokolistna (Carex plantaginea). Z racji wielkości powinny występować w większych grupach lub dywanach. Te bardziej niesforne, długolistne, fontannowe cudownie prezentują się na wzniesieniach, murkach a także w pojemnikach. 

Nie tylko prywata ale i uroda nakazuje wyróżnić selekt 'Long Hair' świetnie radzący sobie w warunkach ograniczonego dopływu światła. Autor znalazł go w rowie pod Wrocławiem. Piękno czai się wszędzie :). Nic nie można oczywiście zarzucić innym, np. podobnej pokrojem turzycy pagórkowej, która dodatkowo czaruje jesienią ciepłymi odcieniami żółci i pomarańczu.

Mała kuleczka czyli kosmatka owłosiona (Luzula pilosa) 'Igel' oprócz koloru "bawi" najeżonym pokrojem. Inna kosmatka - olbrzymia (Luzula sylvatica) ma liście dużo szersze i wykładające się, tworzące rozety. Jest dość zmienna. Jednym z ładniejszych kultywarów jest 'Tauernpass' o szerokich, ciemnozielonych, wywiniętych blaszkach.

Ponikło błotne (Eleocharis palustris) i sitniczka (Isolepis cernua) są wilgociolubne.  I niepowtarzalne. Pierwszy gatunek rozrasta się łanowo. Jego niewysokie wyprostowane łodygi przywodzą na myśl szczypiorek. Kolejny, nie zimujący w gruncie, fantazyjnie się przewiesza. Jego wygląd obrazowo oddali amerykanie nazywając trawą światłowodową.

Piękno jest subiektywne. Zarówno odbiór barw jak i innych detali wyglądu nacechowany jest indywidualnym postrzeganiem. Niezależnie jednak od wrażliwości wizualnej nie ulega watpliwości, że takie rośliny są niezbędne w każdym nasadzeniu. Decydując się na naturalistyczne trawy ozdobne warto wybrać te "ładniej zielone" :). Tym bardziej, że ich mnogość umożliwia aranżowanie w całym spektrum potencjalnych siedlisk – na słońcu i w cieniu, glebach wilgotnych i suchych, żyznych i ubogich, kwaśnych i zasadowych. Nie znaczy to że inne, liczne ale pominięte, są brzydsze i trzeba z nich zrezygnować. Zieleni nie będzie nigdy zbyt wiele!

  

Zaintersowanych zakupieniem traw "zielonych" zapraszamy do SKLEPU INTERNETOWEGO Firmy Zielona Trawa. Chętnie doradzimy w zakupach oraz zaaranżowaniu roślin. Możemy także Państwu dostarczyć trawy na miejsce naszym transportem jak również je posadzić. Prosimy o kontakt:

mail: Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie obsługi JavaScript.

tel:    518902292 (Mariusz), 883682129 (Bella)

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Nie masz uprawnień do komentowania