RSSFaceBook

Trawy ozdobne średniej wielkości

Phalaris arundinacea 'Feesey'Wielkość, kolor i kształt to trzy główne cechy brane pod uwagę przy wyborze roślin do nasadzeń.

Z tej grupy wysokość wydaje się najistotniejszą, bo łatwiej zmienić w projekcie tonację kolorystyczną czy pokrój roślin niż układ pięter na rabacie. W istocie rozmiary decydują przestrzennym kształcie, eksponują poszczególne rośliny czy ich grupy.

Najwidoczniejsze są te największe a najwszechstronniejsze te średnich rozmiarów.

Jest ich dużo - zarówno lekko przekraczających 0,5 m (będące umowną granicę traw małych) jak też "dobijających" do 1,5 m, mogących stanowić tę najwyższą warstwę.

Podział tej grupy na dwie – 0,5 - 1 m i 1 - 1,5 m wyznacza generalnie granice tych, które można uznać za okrywowe i tych, które z powodzeniem mogą być już soliterami. To oczywiście nie wyklucza innych rozwiązań ale stanowi jakąś ogólną wskazówkę.

Warto podkreślić też „ekonomiczność” ich użycia – wystarczają 3 – 4 szt/m2 co przy dużych powierzchniach może się przekładać na spore kwoty.Carex elata 'Aurea'

Wahania wysokości poszczególnych osobników zależą zarówno od warunków środowiska jak i puli genów rośliny. W przypadku wyselekcjonowanych odmian, rozmnażanych wegetatywnie, te różnice są minimalne. Zależą głównie od żyzności, warunków świetlnych i wilgotnościowych. Inaczej sytuacja wygląda wśród gatunków. Tutaj rozbieżności mogą być spore i dochodzić do 50%, choć warto pamiętać, że im niższa trawa, tym te różnice są mniejsze. Generalnie na tym polega wyższość kultywarów - gwarancja wyrównanej wysokości, pokroju i koloru.

Podgrupa „mniejsze” - 0,5 - 1 m.

białe:

W tej gromadce wyboru nie ma. Rolę listka figowego spełnia V-kształtna odmiana turzycy wyniosłej (Carex elata) 'Whitesh'. Ma ładny pokrój i wyrazistą biel na liściach ale... tylko wiosną. Później zielenieje. Jedyną spełniającą swoją rolę przez cały sezon jest ekspansywna mozga trzcinowata (Phalaris arundinacea) w odmianach – 'Picta', 'Feesey' i 'Tricolor'.

żółte:

Te są odrobinę liczniejsze, obejmują bardzo atrakcyjne rośliny. Turzyca wyniosła (Carex elata) 'Aurea' to jedna z najładniejszych traw ozdobnych. Tworzy okrągłą kępę lekko zwieszających się żółtych liści przyozdobionych cienkim zielonym marginesem. Imperata cylindricaNiewiele niższa od niej manna mielec (Glyceria maxima) 'Variegata' bardziej się przewiesza, eksponując paskowane, kremowo -żółte ulistnienie. Jest lekko ekspansywna ale raczej na wilgotnych glebach. Także "łażąca" mozga trzcinowata (Phalaris arundinacea) „posiada” paskowaną na kremowo-żółto odmianę 'Luteopicta'. Niestety jej ona wyrazista kolorystycznie tylko wiosną. Stokłosa bezostna (Bromus inermis) 'Skinner's Gold' rzadko gości w ogrodach. Może nie urzeka ale barwy ma zdecydowane.

czerwone, brązowe, różowe i fioletowe:

To grupka jest szczególnie bliska autorowi, który w trawach oprócz delikatności ceni także zmienność kolorystyczną w sezonie. Imparata cylindrica, traktowana jako gorsza „siostra” niższej odmiany 'Red Baron'. jest bardzo wyprostowana, długo soczyście zielona i późną jesienią mieni się żółcią, pomarańczem, czerwienią i brązami. Nie nadaje się do wszystkich ogródków, bo jest ekspansywna ale mając odrobinę więcej powierzchni warto pokusić się o nią. Autor widział ją kiedyś w prostej kompozycji z brzozami 'Younghii. Ich biel i płaczący pokrój zostały podkreślone soczysta zielenią i „szczotkowatym” pokrojem. Palczatka miotlasta (Schizachyrium scoparium) jest szalenie zmienna kolorystycznie, ma fontannowy układ liści a późnym latem wprost oszałamia kolorami – czerwieniami, różami i fioletami. Generalnie zasada jest taka - zielonolistne kultywary przywdziewają odcienie czerwieni a niebieskolistne wachlarz róży i fioletów.

Panicum clandestinumProso skryte (Panicum clandestinum) zwraca uwagę dość wcześnie bambusowatymi liśćmi.Jesienią, ostro różowo-czerwone, "wybija" się z każdej kompozycji. U Eragrostis spectabilis delikatniejszy, fontannowy pokrój kępy przykrywa latem czerwonawa woalka. Kolor rośliny wzmaga się w końcówce sezonu za sprawą przebarwionych liści.

Pennisetum setaceum a wg nowych klasyfikcji Pennisetum x advena podoba się zawsze. Dość długo panowała odmiana 'Rubrum' o purpurowo - fioletowawych liściach i kwiatostanach w podobnych barwach. Teraz zachwyt budzi kolejna – 'Fireworks'. Niestety gatunek ten nie zimuje w gruncie. Turzyca Buchanana (Carex buchananii) jest zimozielona a więc ozdobna całorocznie. Czerwono – brązowa, v-kształtna, zdecydowanie inna.

niebieskawe:

To zestawienie też nie oszałamia liczebnością, choć zwiera w większości rośliny znane.

Duża wersja jeża czyli owies wiecznie zielony (Helictotrichon sempervirens) czy podobna pokrojem ale nie narażona na rdze sesleria lśniąca (Sesleria nitida) są od lat powszechnie sadzone w ogrodach. Wydmuchrzyca piaskowa (Leymus arenarius), jako ekspansywna, budzi kontrowersje. Można ja próbować zastąpić innym gatunkiem z tego rodzaju – Leymus magellanicus, który rośnie wolniej. Nastroszone sity traktuje się po macoszemu. Sit siny (Juncus inflexus), tolerujący przeciętnie wilgotne gleby, wyrazisty – kolorystycznie i pokrojem ma predyspozycje by odgrywać pierwszoplanowa rolę. Palczatka miotlasta (Schizachyrium scoparium), posiada wiele kultywarów niebieskolistnych. Brachypodium sylvaticumW Polsce rozmnażana jest głównie z nasion i sprzedawana jako odmiana 'Prairie Blues'. Niekiedy można kupić także 'The Blues' a także odmiany wyselekcjonowane przez autora, np. 'Blue Fog' urzekający bladą niebieskością przechodzącą z czasem w świecący róż. Spotykany w ofertach fontannowy Eragrostis eliottii w zasadzie należy traktować jako roślinę jednoroczną bo rzadko zimuje w gruncie.

zielone:

Taka grupę rzadko się wyróżnia, traktując ja jako „oczywistą oczywistość”. Tymczasem zieleń zieleni nierówna co warto wziąć pod uwagę. Piórkówki japońskie (Pennisetum alopecuroides) są szalenie modne. Poddane ostrej selekcji, poszatkowane na masę odmian, pozwalają na wybór kultywaru wg różnych cech, m. in wysokości. W licznej gromadce średniaków warto zwrócić uwagę na ciemne kwiatostany 'Black Beauty', blado różowe 'Hameln, ciemno różowe 'Medium Boy' czy żółte łodygi 'Gelbstiel'. Niedocenianym gatunkiem jest piórkówka wschodnia, rozpoczynająca kwitnienie już w czerwcu. Dostępna najczęściej z siewu, niekiedy jako odmiana 'Karley Rose'.

Kostrzewa olbrzymia (Festuca gigantea) i kłosownica leśna (Brachypodium sylvaticum) zachwycają fontannowym pokrojem. Świetnie się czują w półcieniu i w cieniu.

Podobny pokrój z dodającą romantyzmu mgiełką kwiatostanów charakteryzuje amerykańskie miłki (Eragrostis). Oprócz omówionej już Eragrostis spectabilis zasługują na uznanie Eragrostis trichodes czy Eragrostis airoides. Niekiedy można spotkać inną, większa, miłkę - Eragrostis curvula. Niestety dość wrażliwą na uroki naszych zim.Deschampsia caespitosa

Zbliżony efekt można uzyskać z także za pomocą Sporobolus heterolepis.

Ekstremalnie odporna na marne gleby, susze i mróz jest kolejna fontannowa - ostnica trzcinnikowata (Stipa calamagrostis).

Niewiele przekraczają umowne pół metra lekko przewieszające się i zielone – turzyca Graya (Carex grayi), turzyca nibyciborowata (Carex pseudocyperus) i Carex lurida, różniące się głównie kształtem kwiatostanów i nasyceniem zieleni. Bardziej fontannowa ale i wyższa jest turzyca zwisła (Carex pendula). Podobna do niej pokrojem nowozelandzka Carex secta ma węższe liście i oliwkowozielony kolor.

Nietypowy pokrój wiernie oddaje nazwa turzycy palmowej (Carex muskingumensis). Szarozielony jeż to cecha charakterystyczna wyglądu kostrzewy Maiera (Festuca mairei). W zasadzie to jedyna trawa mogąca "udawać" w większych grupach klimaty półpustynne. Kolejne nastroszone to sity – skupiony (Juncus conglomeratus) i rozpierzchły (Juncus effusus). Gros odmian śmiałka darniowego (Deschampsia caespitosa) też ma podobny pokjrój. Ciemnozielone, wcześnie atrakcyjne, szybko rosnące, cienioznośne, latem przykryte zółtawo-zielonkawą mgłą perełek w kwiatostanach. Zalet mają dużo, niekiedy wadą może być rozsiewanie się. Z niższych odmian wyróżnia się 'Goldtau' czy selekt autora 'Green Fountain' o długich liściach, bardziej przypominający jakąś przewieszającą się turzycę.

Stipa capillataEkspansywne gatunki - piaskownica (Ammophila arenaria) czy turzyca pospolita (Carex nigra) mogą pokrywać łanowo powierzchnie w środowiskach odpowiednio: suchych i wilgotnych. Nic specjalnego je nie wyróżnia ale nieraz takie są potrzebne. Dla masy, tła dla tych innych – atrakcyjniejszych.

Kolejna grupa wyróżnia się niesamowitymi, zachwycającymi kwiatostanami.

Ulotne, drobne "kuleczki" zdobią perłówkę zwisłą (Melica nutans) czy perłówkę orzęsioną (Melica ciliata). Podobna kruchość i delikatność to charakteryzuje Bouteloua curtipendula. Bardziej znana drżączka średnia (Briza media) ma kwiatostany bardziej wyraziste, złożone z niby „szyszeczek”. Pewne podobieństwo pojedynczych kłosków, choć sporo większych to "zasługa" amerykańskiej obiedki szerokolistnej (Chasmanthium latifolium). Także z za wielkiej wody pochodzi jeżotka rozpierzchła (Hystrix patula) której kształty wiernie oddają szczotki do butelek. Krajową ostnicę włosowatą (Stipa capillata) jak i inne mniej dostępne rośliny z tego rodzaju wyróżniają długie ości. Białawe, watowate kłaczki to cechy charakterystyczne wełnianek, np. wełnianki pochwowatej (Eriophorum vaginatum) czy wełnianki szrokolistnej (Eriophorum latifolium). Delikatne, jasne „pałeczki” kołyszą się nad mniej znanymi, kwitnącymi dość późno sesleriami – Sesleria argentea czy sesleria jesienna (Sesleria autumnalis). Podobne kwiatostany ale na dłuższych łodygach występują u tymotek. Mogą być ciemne, prawie czarne, jak u tymotki alpejskiej (Phleum commutatum) czy zielonkawe, np. u tymotki łąkowej (Phleum pratense).

Podgrupa "większe" - 1 – 1,5 mCalamagrostis acutiflora 'Overdam'

białe:

Wybór jest minimalny i ogranicza się do odmian trzcinnika ostrokwiatowego (Calamagrostis acutiflora) różniących się układem pasków. 'Overdam' ma je na marginesach. 'Avalanche' - pośrodku liści. Ten drugi zdaje się być bardziej wyrazisty. W odwodzie jest jeszcze miskant chiński (Miscanthus sinensis) 'Morning Light' o wąskich, delikatnie obrzeżonych liściach. Trudno za konkurencję dla nich uznać turzycę brzegowa (Carex riparia) 'Variegata', rozłogową i często wracającą do zieloności czy bambusy: Pleioblastus variegatus, Sasaella masamuneana 'Albostriata' i inne, nie przyrastające za szybko i wymagające żyźniejszych gleb do osiągnięcia przyzwoitych rozmiarów.

żółte:

Także nie ma z czego wybierać. Sytuację ratuje tylko kolumnowa odmiana trzcinnika ostrokwiatowego (Calamagrostis acutiflora) 'Eldorado'. Za jakieś rozwiązanie uznać można użycie poprzecznie paskowanych miskantów (np. Miscanthus sinensis 'Zwergzebra'). Bambus Pleioblastus fortunei jest kompletnie z innej bajki.

Czerwone, różowe i fioletowe:

Panicum virgatum 'Rotstrachlbusch'Realnie zestaw gatunków jest w zasadzie okrojony do prosa rózgowatego (Panicum virgatum) i miskanta chińskiego (Miscanthus sinensis). Sioux', 'Hercules' czy 'Drooning Ingrid to niższe z przebarwiających się miskantów. 'Rotstrachlbusch', 'Haense Herms', czy 'Campfire' reprezentują prosa. Można jeszcze wziąć pod uwagę kolejne amerykańskie trawy – palczatkę Gerarda (Andropogon gerardii - 'Sky Dust' czy 'Fire') czy trawę indiańską (Sorghastrum nutans 'Indian Steel). Chionochloa rubra to innego rodzaju rodzynek, raczej pobudzający zmysły niż mający praktyczne zastosowanie. Nowozelandzka piękność w całorocznych czerwonawych tonacjach zachwyca ale nie zimuje w gruncie...

niebieskie:

Praktycznie dominują tutaj przedstawiciele prerii. Proso rózgowate (Panicum virgatum), trawa indiańska (Sorghastrum nutans), palczatka gerarda (Andropogon gerardii), Andropogon hallii wykształciły najróżniejsze odmiany, także niewysokie i niebieskawe. Z nich tylko proso, szerzej dostępne jest w odmianach, np. 'Heavy Metal', Prairie Sky'. Kolejne trawy to jeszcze rarytasy kolekcjonerskie w Polsce. Szarawa 'Indian Steel' to jedyna dostępniejsza. Pace selekcyjne nad amerykańskimi gatunkami prowadzi autor, który powoli wprowadza swoje kultywary, np. 'Sky Dust'. Najczęściej te z błękitem na liściach przechodzą w ostre róże i fiolety. Nie odnosi się to odmian prosa, które najczęściej żółkną. Choć np. mało znany kultywar 'Cardinal' przywdziewa na jesień fiolety.Panicum virgatum 'Heavy Metal'

Jedyny odmieniec europejski to duża wersja ekspansywnej wydmuchrzycy piaskowej czyli Leymus racemosus.

zielone:

Tych jest najwięcej, co nie dziwi.

Trzcinniki – ostrokwiatowy (Calamagrostis acutiflora) 'Waldenbuch' i krótkoostny (Calamagrostis brachytricha) zasługują na miano podstawowych. Ten pierwszy jest lekko v-kształtny, drugiego, pionowego, wyróżniają bardzo puchate kwiatostany. Trzcinnik piaskowy (Calamagrostis epigejos), niewątpliwie urodziwy, jest bardzo ekspansywny. Autor nie zachęca do niego bo potrafi narozrabiać ale jakby ktoś miał jakiś suchy kąt z którym ma problem to warto sobie o nim przypomnieć. Kolejne „sztandarowe” to odmiany śmiałka darniowego (Deschampsia caespitosa) – Goldschleier czy 'Scottland'. Ten drugi oprócz wielkości wyróżnia się bardzo ciemna kolorystyką zieleni.

Perłówka (Melica altissima) zarówno o purpurowych perełkach ('Atropurpurea') jak i białych ('Alba') dodaje lekkości i wdzięku nasadzeniom z optycznie cięższych roślin. Chrysopogon gryllus niewiele ustępuje wizualnie ostnicy olbrzymiej (Stipa gigantea) a dużo lepiej od niej zimuje.

Miscanthus 'Yakushima Dwarf'Trawy preriowe ”zielonolistne” (np. proso rózgowate - Panicum virgatum czy palczatka Gerarda - Andropogon gerardii) najczęściej czerwienieją jesienią, choć nie jest to 100% zasada.

Trzęślica modra (Molinia caerulea) zazwyczaj kojarzy się z roślinami nie przekraczającymi 0,7 m. Wyselekcjonowano jednak kilka odmian, które są wielkością pośrednie między oboma krajowymi gatunkami – trzęślicą modrą (Molinia caerulea) i trzęślicą trzcinowatą (Molinia arundinacea) zaliczając je do tego pierwszego gatunku. Wyprostowana 'Haidebraut' czy fontannowa 'Poul Petersen' to te bardziej interesujące.

Miskanty (Miscanthus sinensis) posiadają ogrom odmian. Tych "dobijających" do 1,5 m jest kilka – 'Adagio', 'Yakushima Dwarf', 'Klaine Silberspinne' czy 'Spathgruen'.

Cyperus longus to „papirus” budzący nadzieję. Nieznacznie ustępujący atrakcyjnością tym ciepłolubnym ale teoretycznie zimujący w gruncie. Niestety bywa z tym różnie.

Nieduże bambusy nie budzą zbytniego pożądania. Chyba niesłusznie, bo są wszechstronne. Należy wspomnieć o dwu ich grupach – kępowych (małe odmiany z rodzaju Fargesia, np. 'Bimbo') i ekspansywnych (Pleioblastus pygmaeus, Sasa veitchii).

W wypadku tych roślin trudno o uogólnienia. Jest ich dużo, za dużo by szukać wspólnego czynnika. Jedno jest pewne – są ładne i intrygujące.

 

Zaintersowanych zakupieniem traw średniej wielkości zapraszamy do SKLEPU INTERNETOWEGO Firmy Zielona Trawa. Chętnie doradzimy w zakupach oraz zaaranżowaniu roślin. Możemy także Państwu dostarczyć trawy na miejsce naszym transportem jak również je posadzić. Prosimy o kontakt:

mail: Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie obsługi JavaScript.

tel:    518902292 (Mariusz), 883682129 (Bella)

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Nie masz uprawnień do komentowania