RSSFaceBook

Kwitnienie traw ozdobnych

Miscanthus 'Ala'Jasne jest, że ze słowo trawy przywołuje obrazy miejsc wypełnionych wzniesionymi, długimi i wąskimi liśćmi. Poddającymi się podmuchom, tańczącymi, szeleszczącymi...  Wprowadzającymi ruch, dynamizm do kompozycji. Z nich wynikają główne cechy tej grupy: wielkość, pokrój czy barwa.


Również jest "oczywistą oczywistością", że posiadają kwiatostany (choć nie w każdych warunkach je "ujawniają"). Wszystkie rośliny je mają, co nie znaczy że są ich znakiem "firmowym". U traw są dodatkiem, uzupełnieniem. Niekiedy bardzo ładnym, nawet oszałamiającym ale jednak... W innym celu wprowadza się do kompozycji "kwiaty" a w innym "trawy".


Odrzucając stereotypy - trzeba zauważyć że charakteryzują się, tak jak ulistnienie, barwami i kształtami. W zależności od wielkości i zajmowanej powierzchni mogą oddziaływać swymi cechami mniej lub bardziej sugestywnie. Ze świecą natomiast trzeba szukać kompozycji biorących to pod uwagę. 

Carex grayi

Świadomie uwzględniających np. rolę kwiatostanów "mgiełkowatych". Próba zmiana kierunków myślenia to często walka z wiatrakami. Niemniej robić to trzeba. Zestawiając trawy ze sobą (i z innymi roślinami) należałoby brać pod uwagę nie tylko, że kwitną ale też jak. Próbować wydobywać z kompozycji nową jakość, świeżość, "grać" na zaskoczeniu, niebanalności.


Kwiatostany (a później owocostany) i ich nośniki (czyli łodygi) są nie tylko źródłem piękna. Także ważnym materiałem "diagnostycznym". Z ich budowy wynikają różnice na podstawie których wyodrębniono 3 rodziny zaliczane do traw ozdobnych.
Trawy (rodzina Poaceae)
Ciborowate (rodzina Cyperaceae)
Sitowate (rodzina Juncaceae)

Podstawowym budulcem kwiatostanów traw są kłoski. Ich ułożenie na osi (łodydze) wyodrębnia 2 podstwowe typy kwiatostanów - kłosy i wiechy. Upraszczając -  Calamagrostis arundinaceakłoski ułożone na osi (łodydze) bez gałązek tworzą kłosy, z łodyżkami (czyli luźniejsze) - wiechy. Ten schemat jest dalej komplikowany ze względu na kolejne cechy - z punktu widzenia tego opracowania mało istotne. Kwiatostany ciborowatych są bardziej skupione, zbudowane z kłosów, często blisko siebie położonych. Kwiatostany sitowatych są również złożone ale luźniejsze, przybierają formy wierzchotek (parasolek) lub główek.

Z praktycznego punktu widzenia liczy się coś innego - efekt wizualny (zdobniczy) stwarzany albo poprzez pojedyncze kwiatostany albo ich "zgrupowania". Niezależnie od botanicznych niansów można je podzielić na kilka grup:
1. Pierzaste
Składają się z dużej ilości długich ale wiotkich i omszonych "paluszków" umieszczonych na wspólnej osi. W zależności od ich "skłonności" układają się, mniej lub bardziej regularnie, jednostronnie lub dwustronnie, przewieszają się lub są dość wyprostowane. Wyglądają niezwykle atrakcyjnie, toteż rośliny nimi "obdarzone" cieszą się szaloną popularnoscią. W rodzimym klimacie są to przede wszystkim miskanty (Miscanthus). Mniejszą rolę odgrywa trzcina pospolita (Phragmites australis) i jej kolorowe kultywary. Można tutaj też zaklasyfikować trawę pampasową (Cortaderia selloana), zwłaszcza osobniki męskie,  ale to gatunek rzadko zimujący. Podobnie prezentują się lasecznica trzcinowata (Arundo donax) i trzcina raweńska (Saccharum ravennae). Niestety można to zobaczyć w cieplejszych rejonach Europy, bo w Polsce nie zakwitają.

Jako że odmian charakteryzujących się takimi kwiatostanami jest multum (miskanty!), dodatkowym kryterium różnicującym może być kolor:Eragrostis spectabilis
- białawe: miskant cukrowy (Miscanthus sachcariflorus) i jego mieszańce z miskantem chińskim (miscanthus sinensis), np. 'Lenda', 'Ballerina'
- bladoróżowe: miskanty 'Kleine Fontaene', 'Kleine Silberspinne'
- ciemnoróżowe: miskanty 'Rotsilber',
- czerwonawe: miskanty 'Ferner Osten', 'Malepartus'
- żółtawe: miskanty 'Blondo',  'Nishidake'
- brązowawe: miskanty 'Braune Fontaene', trzcina pospolita (Phragmites australis)
2. Czółenkowate
Forma pośrednia między kwiatostanami pierzastymi a mgiełkowatymi. Są dość wydłużone, zwarte ale delikatne, niekiedy z drobnymi ośćmi. Główni przedstawiciele to trzcinniki (Calamagrostis). Inne to np. trawa indiańska (Sorghastrum nutans) czy ostnica trzcinnikowata (Stipa calamagrostis) i inne gatunki "krótkoostne" dawnego dużego rodzaju Stipa, obecnie Achnatherum.   
2. Mgiełkowate
Tworzą je drobne "perełki" umieszczone na gałązkach. Efektem finalnym jest rodzaj mgły (chmury) często otulającej kępę liści (przy niższych gatunkach). Zazwyczaj żółto - zielonkawo - szarej, niekiedy o intensywniejszych, czerwonawo - różowawych odcieniach (miłka okazała - Eragrostis spectabilis, niektóre odmiany prosa rózgowatego - Panicum virgatum). Takich roślin jest sporo, mniejszych i większych. Kryterium dość ważnym w szerszych grupach wydaje się, oprócz koloru, także i Pennisetum alopecuroides 'Black Beauty' termin atrakcyjności. Szczególna rolę spełniaja tutaj śmiałki, zwłaszcza odmiany śmiałka darniowego (Deschampsia caespitosa), pierwsze w sezonie zachwycające swą urodą. Inne istotne gromadki to (od najniższych) miłki (Eragrostis), trzęślice (Molinia) i prosa (Panicum). Podobnie ulotne, choć mniej widoczne, obłoki występują np. u hakonechloy smukłej (Hakonechloa macra).
3. Pałeczkowate.
Dość zbite, cylindryczne, bardzo wyraziste poprzez proste kształty. Wieńczą zazwyczaj wyprostowane łodygi, odcinając się jednoznacznie od liści. W klimacie środkowoeuropejskim znaczenie mają niektóre z gatunków rodzajów: sesleria (Sesleria), tymotka (Phleum) i wyczyniec (Alopecurus).
4. Kotkowate
Zbliżone kształtem do poprzedniej grupy ale grubsze, z "włoskami", milsze wizualnie i w dotyku, delikatniejsze, często fantazyjnie wygięte. Dominują tutaj piórkówki (Pennisetum) ale też niektórych traw jednorocznych jak dmuszek jajowaty (Lagurus ovatus) czy włośnice (Setaria)
5. Włosowate

Ich atut to długie ości (nierzadko do 40 cm), pokładające się, poskręcane, falujące, białawe. Niesamowicie atrakcyjne. Grupa zawierająca 1 rodzaj - ostnica (Stipa). W większości to gatunki stepowe, które powinny znaleźć miejsce na suchych i gorszych glebach.

Eriophorum latifolium

6. Palczaste

Oryginalne, skladające się z wydłużonych choć sztywno sterczących kłosów ("palców"). Zalicza się tutaj: palczatki (Andropogon, Bothriochloa, Schizachyrium), spartyny (Spartina), paluszniki (Digitaria), cyndony (Cyndon). 

7. Kłosowate
Powszechnie znane, traktowane jako ozdobne ale w formie "suchej". Może dlatego że w większości są jednoroczne. Wieloletnie, ościste (te atrakcyjniejsze) to wydmuchrzyca kanadyjska (Leymus canadensis), jeżotka rozpierzchła (hystrix patula), żyto górskie (Secale montanum), perz grzebieniasty (Agropyron cristatum) a także turzyca żytowata (Carex secalina). Inne, mniej widowiskowe (krótkoostne lub bezostne) to np. wydmuchrzyca piaskowa (Leymus arenarius) czy piaskownica zwyczajna (Ammophila arenaria). Oczywiście do tego dochodzi cała gama jednorocznych zbóż.
8. Watowate
Nieasamowicie urokliwe, zwłaszcza w większej ilości, składające się z najczęściej białych puchatych "kłębuszków". Take "cuda" to domena wełnianek (Eriophorum) i wełnianeczek (Baeothryon).
Agropyron cristatum9. Parasolowate
Okragławe, rozłożone na jednej płaszczyźnie. Prezentują się bardzo orientalnie, co ma uzasadnienie, bo główni ich przedstawiciele, tzw. "papirusy"  zaliczają się do rodzaju cibora (Cyperus). Mniej znane są przygiełki (Rhynchospora), zwłaszcza te ciepłolubne. Podobnie ułożone kwiatostany posiadają też kosmatki (Luzula) czy sitowie leśne (Scirpus sylvaticus)
10. Szyszeczkowate
Rozpięte na gałązkach,  podobnie jak "mgiełkowate", ale o większych i często spłaszczonych "owocostanach", znacznie bardziej widocznych. Przez to cięższe i zazwyczaj malowniczo przewieszone. Zaliczyć tu można drżączki (Briza), obiedki (Chasmanthium), owsice (Helictotrichon), perłówki (Melica), ostnicę olbrzymią (Stipa gigantea) a po części stokłosy (Bromus).
11. Gwiazdkowate
Intrygują ciekawym kształtem owocostanów. Najbardziej widoczne należą do turzycy Graya (Carex grayi). Troche mniejsze -  turzycy gwiazdkowatej (Carex echinata) i turzycy zółtej (Carex flava)
12. Zwisłe
Najbardziej przypominają kwitnącą leszczynę - posiadają wydłużone "kotki" zwisające na szypułkach. Typowi przedstawiciele tej grupy to turzyca zwisła (Carex pendula) i turzyca nibyciborowata (Carex pseudocyperus)

13 . Dziwaczne

Grupa bez wyraźnego "łącznika". Oryginalne, podobne do niczego :)... Mogą to być np. butelua smukła (Bouteloua gracilis), butelua groniasta (Bouteloua curtipendula), złotobród dziwny (Chrysopogon gryllus), turzyca złota (Carex aurea) i inne.

 

 

Zaintersowanych zakupieniem traw kwitnących (interesująco) zapraszamy do SKLEPU INTERNETOWEGO Firmy Zielona Trawa. Chętnie doradzimy w zakupach oraz zaaranżowaniu roślin. Możemy także Państwu dostarczyć trawy na miejsce naszym transportem jak również je posadzić. Prosimy o kontakt:

mail: Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie obsługi JavaScript.

tel:    518902292 (Mariusz), 883682129 (Bella)

 

 

 

 

 

 

 

 

Nie masz uprawnień do komentowania